 | |||
| Ambassade van het Koninkrijk der Nederlanden in Bamako, Mali | Français | ||
Homepage >
Over Mali Over Mali
Algemene gegevens
Staatkundige gegevens
Demografische gegevens
Mali ligt in verschillende klimaatzones, variërend van een woestijnklimaat in het noorden (jaarlijkse regenval < 100 mm) tot een semi-humide klimaat in het zuiden met een totale jaarlijkse regenval van 1000 – 2000 mm. De gemiddelde jaarlijkse regenval is in het afgelopen decennium sterk gedaald. Het regenseizoen beslaat een periode van ongeveer 4 maanden ( juni- september ) in het centrum van het land, tot ongeveer 6 maanden in het zuiden. Na de regentijd, met voornamelijk ZW – wind, draait de wind uit de richting NO en voert hete, droge stoffige lucht uit de Sahara aan. De regen- en de droge tijd worden dan ook gemarkeerd door sterke verschillen in gemiddelde dagtemperatuur en luchtvochtigheid. De maanden december en januari kenmerken zich door een milde dagtemperatuur (rond 25 graden Celsius), lage nachttemperaturen (16- 17 graden) en een zeer lage luchtvochtigheid. In het noorden van het land kan de temperatuur in deze maanden dalen tot net boven het vriespunt. Mali is een van de grootste Afrikaanse landen met een oppervlakte van 1.240.140 vierkante kilometer (37 maal zo groot als Nederland ) Het merendeel van het land is vlak, met uitzondering van enkele plateaus : Het Manding-plateau als uitloper van de Fouta Djalon hooglanden in Guinée beslaat het zuiden en zuid-westen van het land; het Dogon-plateau strekt zich uit van Koutiala tot aan Douentza om te eindigen in de klif van Bandiagara met een lengte van 200 km en op sommige plaatsen een hoogte van 350 meter. Bij Hombori verrijst een monoliet met een hoogte van 1155 meter temidden van een geërodeerde vlakte. Het noorden en het noordwesten van Mali kenmerken zich door zanderige vlaktes en zandduinen. De Adrar des Ifôghas is een massief bestaand uit kristallijn gesteente met een hoogte van 890 meter dat de uitloper vormt van het Hoggar-gebergte in Algerije. Mali wordt doorsneden door twee grote rivieren: de Niger (1700 km op Malinees grondgebied) en de Senegal-rivier. De Niger vormt in het gebied van Ségou een binnendelta waar intensief landbouw wordt bedreven. De ondergelopen gedeelten worden na het regenseizoen vooral gebruikt voor de aanplant van rijst. Kleinschalige visserij is een grote bron van inkomsten voor de Bozo en de Peul - de veehouders van Mali- trekken met de regelmaat van de seizoenen naar en van de rivier om hun vee te drenken. Mali is een land met een orale traditie en in menig heldendicht worden de daden van de koningen en krijgsheren uit de verschillende tijdperken bezongen. Na de val van het koninkrijk Ghana (VI-XIe eeuw) waarvan de fundamenten in het oude Egypte liggen, stichtte Soundiata Keïta – een koning uit het Manding rijk- het keizerrijk Mali, waaraan de hedendaagse staat zijn naam ontleent. Na Soundiata Keïta regeerde Kankan Moussa het Mali-empire van 1312 tot 1337. In de 15e eeuw bloeide het oorspronkelijk kleine koninkrijk Songhaï rond Goa op. De trans-sahara handel speelde een grote rol in de opkomst van dit koninkrijk. Grote handelskaravanen trokken langs de steden Gao en Timboektoe met goederen als goud en zout. De koningen van Ségou regeerden van de 17e tot de 18e eeuw. Zij leverden een verbeten strijd met de Peul en de Toucouleur, de bevlogen verspreiders van de Islam in West-Afrika. In het boek “Ségou” geschreven door Maryse Condé krijgt men een goed beeld van de strijd die werd gevoerd tussen de ‘ongelovige’ animisten ofwel voorouder-vereerders en de ‘gelovigen’; de aanhangers van het nieuwe geloof de Islam. De kolonisatie door Europese grootmachten ging ook niet aan Mali voorbij. Frankrijk was al enige tijd op zoek naar een doorsteekroute tussen de delta’s van de rivier de Senegal en de rivier de Niger om handelsredenen. De werkelijke koloniale verovering van de Soudan (zoals in die tijd deze streek van West-Afrika werd genoemd) begon aan het einde van de 19e eeuw en duurde tot 1959. Het hedendaagse Mali maakt na de komst van de franse overheerser verschillende naamsveranderingen door; van Soudan naar Haut-Sénégal-Niger weer terug naar Soudan. Modibo Keïta wordt gezien als de grondlegger van het hedendaagse Mali. In 1959 ging het franse Soudan met Sénégal samen, waarna zij de federatie van Mali vormden, die in 1960 onafhankelijk werd verklaard. Twee maanden na de onafhankelijkheid scheidde Sénégal zich af en werd de Republiek van Mali uitgeroepen. President Modibo Keïta verklaarde het land een éénpartijstaat. Zijn marxistische regime werd in 1968 omver geworpen door Moussa Traoré, die later president werd en regeerde tot 1991, het jaar dat hij afgezet werd middels een staatsgreep onder leiding van generaal Amadou Toumani Touré. Na deze staatsgreep werd de macht overgenomen door een Comité dat de overgang voorbereidde naar een democratisch politiek systeem. Generaal Touré was in die overgangsperiode president en zeer populair bij het Malinese volk. Bij de daaropvolgende verkiezingen van 1992 kreeg Alpha Oumar Konaré de meeste stemmen en Touré droeg zonder problemen het presidentsschap over aan Konaré, die voor een tweede periode werd herkozen in 1997. Volgens de grondwet had Alpha ‘OK’ – zoals hij door veel Malinezen werd genoemd- geen recht op een derde ambtstermijn en in 2002 werd Amadou Toumani Touré wederom president, nadat hij als onafhankelijke kandidaat de verkiezingen had gewonnen. Mali is een kruispunt van meer dan 20 verschillende etnische groepen en culturen waarvan 15% nomadisch is en de rest sedentair. De nomadische volkeren worden gevormd door de Touareg, de Bella, en de Peul. Van het sedentair levende deel van de bevolking zijn de Bambara in de meerderheid. Zij behoren samen met de Malinké en de Sarakolé tot het Manding-volk die allen tezamen ongeveer 50 % van de totale Malinese bevolking uitmaken. De Songhaï leven voornamelijk in het noorden van het land in en rond Timboektoe en Gao. De Dogon die in de 15e eeuw vanuit Pays-Manding vertrokken uit angst voor geloofsbekeerders en slavenjagers en bescherming zochten in de falaise van Bandiagara zijn de bekendste etnische groep uit Mali en zijn gespecialiseerd in het verbouwen van uien en gierst. De Bozo leven in de Delta van de rivier de Niger en zijn de meesters van de visvangst. De Senoufo in het zuiden van Mali houden zich voornamelijk bezig met landbouw en verbouwen rijst, gierst evenals katoen en tabak. Andere in de minderheid zijnde bevolkingsgroepen zijn onder andere ; Bobo, Toucouleur, Touareg, Bella, Moren, Dawsahak, Berabich en Kounta. Van de Malinese bevolking is 90% islamitisch, 1% christelijk en 9% hangt het animistische geloof aan. De officiële voertaal in Mali is het frans. Er zijn ruw geschat 30 andere gesproken talen. De meest gesproken taal is het Bambara. Daarna komen het Songhaï, Foulfoulde (taal van de Peul), Malinké, Dogon en het Tamacheq (taal van de Touareg). Staatsinrichting en Politieke Situatie De constitutie van de Derde Republiek van Mali werd goedgekeurd in 1992. Hiermee werd Mali een meerpartijen staat. De uitvoerende macht ligt bij de President, die direct wordt gekozen voor een periode van vijf jaar en éénmaal herkiesbaar is. De president is tevens opperbevelhebber van de militaire eenheden en benoemt de premier die op zijn beurt de andere leden van de ministerraad benoemt. De wetgevende macht bestaat uit één kamer, de Nationale Vergadering, met 147 leden die direct worden gekozen voor een periode van vijf jaar. In 1999 vonden de eerste lokale verkiezingen - in 682 in 1996 nieuw gecreëerde rurale gemeenten- plaats. Gekozen bestuurders op gemeenteniveau kiezen uit hun midden vertegenwoordigers voor de districtsraden en regionale vergaderingen. Vertegenwoordigers uit de regionale vergaderingen vormen samen de jongste institutie, de Hoge Raad van de Lagere Overheden, oftewel het orgaan dat op nationaal niveau de lagere overheden vertegenwoordigt, operationeel sinds 2002. Ondanks partijnomadisme, talrijke afsplitsingen en nieuw gecreëerde partijen, kenmerkt de Malinese democratie zich door een grote mate van consensuspolitiek. In april 2007 zijn presidentsverkiezingen gehouden, waarbij de zittende president Amadou Toumani Touré (ATT) met grote meerderheid is herkozen. In juli 2007 zijn parlementsverkiezingen gehouden. Beide verkiezingen zijn rustig verlopen. In september 2007 is Modibo Sidibé benoemd tot premier. De opkomst bij de verkiezingen was laag. In het noorden van Mali zorgden opstandige Touareg in mei 2006 voor onrust. Onder bemiddeling van Algerije is op 4 juli 2006 een vredesakkoord gesloten tussen de Malinese autoriteiten en vertegenwoordigers van de Touareg. Sindsdien hebben zich echter meerdere gewelddadige incidenten voorgedaan tussen het Malinese leger en opstandige Touareg, waarbij ook slachtoffers zijn gevallen. Diverse malen zijn Malinese militairen door Touareg milities in gijzeling genomen. Andere problemen die zich vooral in het noorden uiten zijn de opkomende criminaliteit gerelateerd aan drugssmokkel en opkomend terrorisme. West-Afrika heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een belangrijke hub in de smokkel van harddrugs vanuit Zuid-Amerika naar Europa. Een deel van de transporten vindt waarschijnlijk via de Sahelregio plaats.
|
|
